ملحوظة : البوست طويل جدا وتقريبا انا كتباه لنفسى علشان افتكر بعد السنين ما تعدى فم الاخر مالوش لزمه تقرأه
بعد ما قضيت تلت سنين من عمرى
فيكى
قررت
انى اسيبك
يامدرستى العزيزة
كل مرة كنت بامشى منك كأجازه على احتمال انى هارجع اليكى
ولكن عذرااااااااااااااا , مش هينفع ارجع تانى
هاخد منك اجازة كامله
مش هاقول ما استفدتش منك
لأ إطلاقا , دا انتى ادتينى فرص مااخدتهاش فى حياتى
ادتينى فرصه اتعامل مع ناس محترمه جدا
ادتينى فرصه احس انى اد المسئوليه
وانى يوم لما ربنا هيرزقنى بولاد ف المستقبل مش هاعانى فى تربيتهم
هاعرف اشد وارخى
وبرده اتعاملت فيكى مع ناس سلبيه
مهما تاخد على دماغها ما تقولش اى
بقت جبله
وناس تانيه حبتنى من قلبها بجد
وناس كانت بتبتسم فى وشى , ومن ضهرى ( الله يسهلهم ) ه
مدرستى العزيزة
فيكى انا جربت الاعتصام عن العمل والاضراب والاحتجاج والمعارضه ,
ومافيش شغل تانى كان هيدينى الفرصه دى
صحيح كنا بننزل من الدور الاخير خمسين
عوقبال ما نوصلل لمكتب صاحبة العمل بنبقى اتنين
بس ادينى كنت باحتج وخلاااااااااااص
فى ناس كانوا بيقولوا عليا عبيطه علشان اتضحك عليا وانا اللى اتحطيت فى وش المدفع
بس من مكانى دا باقول انى فخورة بنفسى
لأنى يوم لما وضع مش بيعجبنى , ما باسكتش عليه
مدرستى العزيزة :
حببتينى ف التدريس وعرفتينى قدرات ف نفسى ماعرفتهاش
خلتينى نميت الانجلش بتاعى كتيررررررررر
مدرستى العزيزة
احيتى ذكريات الطفوله اللى الناس كلها بتفتكرها من بعيد
انا عشتها جواكى
شميت ريحة هوا الصبح اللى كنت باشمه زمان وانا لابسه مريلة المدرسه
اتفرجت ع الطابور الصباحى وجسدت صورتى وانا واقفه مكان الولاد
استعدت ايام الامتحانات وطعم الخوف والرعب والتوتر اللى كنت باحسه
لما شوفته ف عيالى
مدرستى العزيزة :
كل مبنى فيكى شايلى ذكريات ياما
كل درجة سلم حفظانى وصمانى
الكانتين ياما شال منى رقاااااااااات
حتى المراجيح ياما كانت مكان اشرافى
مدرستى العزيزة:
مش هنسى يوم اشرافى
ولا ايام التصحيح
ولا ايام المراقبات
مدرستى العزيزة :
مش هنسى يوم لما مشيت منك
وقررت انى مش هارجعلك
ولقيت تليفونات من ناس ما توقعتهاش
وفوجأت بمشرفتى العزيزة تأبى العمل لحين عودتى
كبرتنىىىىىىىىىى كتير , وخلت راسى ف السما
ولا هنسى المشرفه اللى قبلها
لما كانت بتدافع عنى بعزم قوتها وما بتطيقش حد يقولى كلمه تدايقنى
مدرستى العزيزة :
مش هنسى يوم تكريم عيالى
لما كان كل واحد بيطلع منهم
باحس انهم بيقولولى انا برافو عليكى
تعبتى ولقيتى
واما طلعت ع المنصه اتكرم وعيالى فرحولى
ويوم لما الامتحان جه صعب بس برده عيالى رفعوا راسى
وقالولى : يامس تعبك ما رحش بلاش
ياااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااه
انتى مكان حلو اوى يامدرستى
بس مدرستى العزيزة :
مش ناسيه لحظات احباطى فيكى
وضغط الرؤساء علينا
ويوم ما مشيت إيمان صحبتى منك
ويوم ماهناء مشيت بعد ماعملت اللى عليها ودعيتوا عليها
ويوم ما طردتوا ايمان ومحمد ووائل
رغم ان شغلهم تمام اوى
مش هانسى انى ياما ضعفت واتخنقت فيكى
مدرستى العزيزة :
مش هنسى ايام ما كنت باتعب اوى واعانى مع الفصل الضعيف
وانزل الاقى الناس التى لا يعنيها طالبين منى طلبات اداريه
مش هنسى زعيأ الاستاذه مها بصوت عالى
متظاهرة بإن دا لمصلحتنا
وبرده مش هانسى انى اكتر واحدة ف المدرسه كنت باستفذها
مدرستى العزيزة :
مش هنسى انى قعدت فيكى تلت سنين من عمرى
واخدت خبرة ف التدريس بمية سنه اودام
بس نسيت الألمانى
اللى تعبت فيه اربع سنين
مش هاكدب واقول انا عارفه طريقى
وعارفه هاعمل ايه بالظبط ؟
ولا هاخدع نفسى وهاحسس نفسى انى لسه صغننه
والمستقبل اودامى وردىىى
لأ إطلاقا ... انا شبه راحت عليا .. واليوم مش يومى خالص
والخريجين هما اللى جه دورهم يشوفوا هيعملوا ايه
واكيد انا بقالى كتير ماقولتش لبابا هات المصروف
ولما هاقعد اكيد هاحتاج اقوله لانى اتعودت ع البذخ والاصراف
بس دا كله ما يمنعش انى مسئوله مسئوليه كامله عن قرارى
وسعيده بيه جدا جدا
غير بس الكام صديقه اللى هافتقدهم , و
وقت الفراغ اللى كان بيتقضى ,, و
العيال اللى حبيتهم واتحفروا جوه قلبى
واخيرا مدرستى العزيزةةةةةةةةةةةةةة
شكرااااااااااااااااااااااااا
( ومن قلبى بجد )
